Menstruatieklachten… Wat is normaal en wat niet?


Ik werd voor het eerst ongesteld toen ik 15 werd. De precieze datum weet ik ook nog: 15 augustus 1998 (het was 1 dag voor mijn moeders verjaardag, vandaar ;-).
Wat ik me daarbij nog heel goed kan herinneren is dat mijn menstruatie op zijn zachts gezegd geen pretje was. Tot aan mijn 27ste heb ik er toch wel behoorlijk last van gehad. Ik ging van slappe vaatdoek naar zonder problemen trouwen terwijl ik ongesteld was.

PMS = Pokke Menstruatie Sores


Mijn klachten begonnen eigenlijk al een week voordat het echte feest ging beginnen. Ik merkte dat mijn humeur slechter werd en dat ik (nog) minder energie had. Ik had ook extra veel hoofdpijn en onwijs gespannen en pijnlijke borsten (ze waren dan vaak ook een maatje groter, wat ik dan wel weer een pluspunt vond ;-).

Dit waren dus ‘alleen maar’ mijn Pre-Menstruatie-Symptomen. Als de rode vloed daadwerkelijk van start ging werd ik echt belabberd. De eerste twee dagen waren altijd het heftigst. Niet alleen was ik zo slap als een vaatdoek, ik viel in die dagen ook nog wel eens flauw en liep erbij als een bibberend bleek spookje.

Tel daar nog een portie buikpijn en rugpijn bij op (soms voelde het alsof mijn benen eraf zouden vallen) en het feest was compleet. Je snapt wel dat ik in die tijd aardig wat doosjes paracetamol verbruikte.

Mirena spiraaltje


Zo verliep mijn menstruatie dus van mijn 15de tot aan mijn 27ste. Wat er op mijn 27ste veranderde? Iemand adviseerde mij om een Mirena spiraal te nemen. Zo’n spiraaltje zorgt er bij ca. 20% van de vrouwen voor dat ze helemaal niet meer ongesteld worden en bij de anderen neemt de heftigheid van de menstruatie en de bijbehorende klachten af.

Dat klonk mij als muziek in de oren. Bijkomend voordeel was dat het 1 van de meest betrouwbare anti-conceptiemiddelen is (o.a. omdat je hem nooit kunt vergeten in te nemen ;-). Win-win! Dus ik koos ervoor om hem te laten plaatsen.

En inderdaad, mijn menstruatieklachten werden minder, ik was zelfs 1 van de vrouwen waarbij het bloedverlies helemaal stopte. Ik kreeg er wel wat rottigheid voor terug. Namelijk: onwijze krampen in mijn buik de eerste 6 weken, ochtendmisselijkheid de eerste 3 maanden. Na een paar jaar kreeg ik ook last van een rottige en nogal hardnekkige vaginale bacterie.

Hoewel mijn pijnklachten minder werden kon ik elke maand opnieuw aan mij humeur merken dat het eigenlijk ‘die tijd van de maand was’. Mijn stemmingswisselingen werden er niet minder om.

Maar verder was ik echt heel blij met deze uitvinding. Zeker in de tijd dat ik nog heel vaak reisde was ik er erg dankbaar voor (de toiletten in de landen waar ik kwam waren niet altijd even schoon).

Weg met dat ding


Twee jaar geleden besloot ik dat het genoeg was. Hoewel ik het nog steeds erg prettig vond dat ik niet meer ongesteld werd had ik het gevoel dat ik door die hormonen niet helemaal mijzelf was.

Ook was ik die bacterie beu. Ik kwam er niet vanaf en ondertussen was ik erachter gekomen dat dat spiraaltje daar wel eens een grote rol in zou kunnen spelen.

Weg met dat ding dus. Maar dat was best even spannend. Want 7 jaar lang had ik kunnen genieten van het niet meer ongesteld zijn. En dan met name van het feit dat ik niet meer elke maand 2 dagen rond liep als een slappe vaatdoek.

Maar het ging goed. Beter zelfs dan ik verwacht had. Ik heb nu minder stemmingswisselingen dan met het spiraaltje. Mijn bloed ziet er keurig uit. Ik ben 3-4 dagen ongesteld (vroeger was dat 7 dagen!). En ik functioneer die dagen prima, en dat zonder paracetamol of andere pijnstillers. Ik vind het een klein wondertje, als je bekijkt waar ik vandaar kwam met mijn PMS enzo.

De ene maand verloopt natuurlijk wat soepeler dan de andere, maar ik heb nooit meer een pijnstiller hoeven nemen. Ik hoef het sporten er niet meer voor af te zeggen. Geen gespannen borsten meer. Niet meer op de bank met een kruik tegen mijn buik of rug in de hoop dat de krampen minder worden. Het is kortom een heel groot verschil met vroeger.

Afgelopen september ben ik getrouwd op de eerste dag van mijn menstruatie (ehm, nee dat had ik niet zo gepland, dat was toevallig gewoon zo) en ik heb nergens last van gehad. Zoals op de foto bij dit blogook wel te zien is :-D.

Wat is normaal en wat niet?


Vaak worden bepaalde zaken tijdens de menstruatie afgedaan als “dat hoort er nou eenmaal bij”. Ik hoor veel vrouwen bij mij in de praktijk zeggen: ‘Ja, ik heb er wel last van, maar dan neem ik een paar pijnstillers en dan gaat het wel weer‘. PMS en andere hormonale klachten worden vaak zo gewoon gevonden…

Het feit dat veel vrouwen er last van hebben betekent niet dat het normaal is. Het is wél een teken dat er iets niet helemaal lekker loopt in je lijf. Dat je hormonen uit balans zijn. Zorg dus dat je er wat aan gaat doen (en nee, een pijnstiller innemen is niet het probleem oplossen, dat is het probleem onderdrukken).

Misschien merk je dat ik wat fel word. Maar ik zou graag 20 jaar geleden geweten hebben dat mijn klachten niet “gewoon” waren en dat ik er niet “mee hoefde te leren leven”. Maar dat ik er wat aan kon doen. Het zou mij heel wat lamlendige en pijnlijke uren op de bank gescheeld hebben.

Daarom hierbij het lijstje ‘Wat is normaal en wat niet tijdens je menstruatie’ (pas op, af en toe wat vieze praat, maar soms is dat nou eenmaal nodig om dingen duidelijk over te brengen… 😉

  • Bloed met slijm is normaal. En dan bedoel ik dat soort slijm dat lijkt op wat je hebt als je last hebt van een loopneus. Gewoon mooi slijm.
  • Bloed met stolsels (proppen) is niet normaal. Je bloed hoort schoon te zijn.
  • Bruin bloed is niet normaal. Het hoort helder rood te zijn. Wel kan het zo zijn dat je aan het begin of aan het einde wat bruinige afscheiding hebt. Maar op de 2 ‘zwaarste’ dagen zou het rood moeten zijn.
  • Een ander ontlastingspatroon is normaal. De verhouding van je hormonen die gedurende je cyclus veranderen hebben ook invloed op je darmen. Het kan dus zomaar zijn dat je poep ineens wat zachter of juist harder wordt.
  • 3 dagen obstipatie rondom je menstruatie is niet normaal.
  • Een beetje een somber gevoel en je willen terug trekken is normaal.
  • Volledig down zijn en tegen iedereen die je tegenkomt willen schreeuwen is niet normaal. Vaak wordt dit omschreven als ‘ik herken mezelf niet meer’.
  • Minder energie dan op ‘gewone’ dagen is normaal.
  • 2 dagen op bed liggen of rondlopen als een slappe vaatdoek is niet normaal. En als je 2 dagen lang paracetamollen moet slikken om toch te kunnen functioneren is dat ook niet normaal.
  • Extra trek in chocolade is normaal. Je lijf verbruikt vlak voor en tijdens je menstruatie meer magnesium dan op andere dagen. Cacao is echt een krachtpatser als het gaat om magnesium. Dus hup, lekker aan de extra pure chocolade (72% cacao of hoger)

Oorzaken menstruatieklachten


Klachten rondom je menstruatie kunnen veel verschillende oorzaken hebben:

  • Zo kunnen niet-lichaamseigen hormoonachtige stoffen jouw natuurlijke hormonen verstoren. Deze stoffen zitten in onze voeding, in plastic, verzorgingsproducten enz.
  • Stress is echt een hormoonverstoorder.
  • Bij mij in de praktijk zie ik veel vrouwen waarbij insuline resistentie die (hoofd)oorzaak is van hun hormonale klachten.

Die insuline resistentie was ook bij de grootste boosdoener. Op mijn 30ste ben ik o.a. door mijn eetgewoontes aan te passen daar vanaf gekomen. Met als gevolg dat toen ik 2 jaar geleden mijn spiraaltje eruit liet halen, ook mijn menstruatie weer normaal bleek te zijn!

Ik ben dankbaar voor...mijzelf!


Je ziet dat mijn klachten best heftig waren. Het feit dat daar nu 90% van verdwenen is blijf ik bijzonder vinden. Ik ben daar echt heel dankbaar voor. Vooral mijzelf ben ik daar heel dankbaar voor. Ik ben tenslotte degene die de keuze heeft gemaakt om mijn eetpatroon om te gooien. Ik ben ook degene die dat al 5 jaar lang volhoud.

Natuurlijk ben ik ook blij met alle kennis die ik heb gekregen en de hulp destijds. Maar met alleen kennis kom je er niet, je moet ook nog het lef hebben om het te doen. Dat is ook wat ik bewonder aan al mijn cliënten. Ik vind ze stuk voor stuk stoer omdat ze ervoor gekozen hebben om aan de slag te gaan met hun eigen gezondheid (en dat mag best een keer gezegd worden!)

Wat houd jou nog tegen om ook aan de slag te gaan?

Insuline resistentie test