Er bestaan geen gezonde tussendoortjes. Ik leg je uit waarom.


Moet jij elke 2 tot 3 uur iets eten omdat je anders omvalt?
Begin je te trillen, zweten, wazig te zien? Word je chagrijnig als je niet op tijd iets eet?
Het zou weleens kunnen zijn dat je op zo’n moment last hebt van een suikerdip, oftewel een hypoglykemie.
Tijd voor een tussendoortje. Of niet...?

Houd je kacheltje brandend


Je hebt het vast al heel vaak gehoord: “Zorg dat je elke paar uur kleine beetjes eet om zo je verbranding op gang te houden”. En inderdaad als je een maaltijd of tussendoortje overslaat voel je je niet lekker. Dus de gedachte is: “o jee ik heb al mijn energie verbrand, ik moet iets eten”. Deze gedachte klopt alleen niet. Omdat uit te leggen eerst even een kort lesje macronutriënten.
Alles wat je eet bestaat uit de drie macronutriënten koolhydraten, eiwitten en vetten. Zij hebben ieder hun eigen functies:

  • Koolhydraten: dit zijn de suikers (glucose) in je voeding. Glucose is een belangrijke energiebron voor je lichaam en levert snelle energie.
  • Eiwitten: zij worden afgebroken tot aminozuren. Deze aminozuren zijn de bouwstenen van je lichaam. In nood kunnen aminozuren ook gebruikt worden als brandstof.
  • Vetten: naast dat vetten ingebouwd zijn in de wand van al je cellen is de hoofdfunctie van vetten het leveren van duurzame energie.

Verschillende energiebronnen


Zoals je ziet kunnen ze allemaal gebruikt worden om energie uit te maken, maar de belangrijkste twee bronnen hiervoor zijn koolhydraten (glucose) en vetten. Zij doen dat wel op een andere manier. Het verbranden van glucose levert snelle energie, bij deze verbranding is geen zuurstof nodig. De voorraad van deze glucose is in ons lichaam  beperkt. Vetten zijn een langzamere maar wel een (bijna) oneindige bron. Bij het verbranden van vetten is echter wel altijd zuurstof nodig.

Het makkelijkste voor je lichaam is het verbranden van glucose. Dit levert zeer snel (maar relatief weinig) energie en voor een korte tijd. Pas op het moment dat je geen glucose meer hebt om te verbranden schakelt je lichaam over naar de vetverbranding. Voorwaarde hierbij is natuurlijk wel dat er voldoende zuurstof aanwezig is. Is er geen zuurstof? Dan kiest je lichaam voor een andere (nood)bron.

Het constant maar aanbieden van eten (tussendoortjes) zorgt ervoor dat je lichaam geen noodzaak ziet in het verbranden van vet. Altijd maar eten betekent altijd een aanvoer van koolhydraten. Er is dus altijd glucose aanwezig om te verbranden. Vet als brandstof wordt dan overbodig. Wat gebeurt er met het vet dat je wel eet, maar niet verbrand? Juist, dat vet wordt opgeslagen.

Wat is het probleem?


Stel nou dat jij jaar in jaar uit elke dag 6 keer, of misschien wel vaker, iets eet. En met eten bedoel ik: elke keer dat jij iets in je mond stopt, dus ook alle snacks, fruit, snoepjes en andere tussendoortjes. Dan verleert je lichaam hoe zij vet moet verbranden. Er is bij iedereen (ook bij de aller slanksten) meer dan genoeg vet aanwezig. Je lichaam weet alleen niet meer hoe deze moet gebruiken.

Wat is het gevolg? Op het moment dat je door je glucose heen bent je een seintje van je lichaam krijgt: “Hallo, ik heb energie nodig, wil je misschien even wat gaan eten!?”. Dit is de suikerdip die jij ervaart. Dit zorgt ervoor dat jij actie onderneemt en weer wat in je mond stopt. Het is geen teken van energie tekort (want vet is er wel). Het is een teken dat je lijf niet meer de mogelijkheid heeft om over te stappen op de vetverbranding.

Ik hoor je denken: Wat is het probleem? Ik kan dan toch gewoon weer een tussendoortje?

Allereerst: hoe voel jij je als je op zo’n moment geen eten hebt?
Als je door het niet op tijd eten een suikerdip krijgt voelt dat helemaal niet prettig. En dat is zachtjes uitgedrukt…

Dan zorg ik toch altijd dat ik wat te eten bij mij heb?
Ja dat kan, bedenk wel dat je hiermee het probleem (van het niet kunnen verbranden van vetten) in stand houdt. En jij weet ook wel dat er altijd wel een keer komt dat je je tussendoortje vergeten bent. Of er toch nog iets anders gebeurd waardoor je in zo’n suikerdip terechtkomt.

Daarnaast is het constant eten een te grote belasting van je spijsverteringssysteem en dan met name voor  je alvleesklier. Deze raakt overwerkt en kan zelfs beschadigd raken. Met allerlei mogelijke aandoeningen tot gevolg (denk aan diabetes).

De oplossing


Je lichaam leren hoe ze weer vet kan verbranden is in theorie makkelijk. Er zijn in de regel 3 dingen die je kunt doen om je lijf er weer aan te herinneren dat vetverbranding ook een optie is:

  • Zorg dat je voldoende en de goede vetten eet (niet alle vetten zijn geschikt voor verbranding) en eet minder (geraffineerde) koolhydraten
  • Eet niet de hele dag door kleine beetjes, laat dus ook de fruit snacks en alle andere (gezonde of ongezonde) tussendoortjes staan. Ga terug naar 2 tot 3 maaltijden per dag
  • Beweeg voor het eten. Hiermee maak je de suikervoorraad in je lichaam leeg en ‘dwing’ je je lichaam om vetten te gebruiken

Klinkt niet al te ingewikkeld toch? Uit ervaring weet ik dat als je echt last hebt van die suikerdips dit echt een uitdaging kan zijn. Want minder vaak eten en bewegen voor het eten zorgen juist voor dat vervelende gevoel. Hier zal je doorheen moeten, het is namelijk de oplossing van het probleem.

Goed nieuws! Het kan in stapjes en hoeft dus niet in 1 keer. En je zult zien dat je na een maand veel minder last hebt van de dipjes. Je bent niet meer zo afhankelijk van het altijd maar ‘moeten’ eten. En ik kan je vertellen: dat is echt een verademing!

p.s. Ben je vaak moe, heb je regelmatig hoofdpijn, heb je vaak trek (met name in zoete dingen) en lukt het niet om een tussendoortje of maaltijd over te slaan? Dan heb je mogelijk last van een schommelende bloedsuikerspiegel. Doe de test (gratis!) om te kijken of jij baat heb bij mijn tips om van deze klachten af te komen.

Insuline resistentie test